Bugün yaşamak gelmiyor içimden..

Nasıl unutabiliriz ki o geceyi? Yüzlerce, binlerce insanı uykusunda yakalamıştı felaket.. Birçoğunun yatağı mezarı olmuştu… Aradan tam 11 sene geçti. Marmara depremini unutmadık, unutmayacağız ve oradaki acıyı her 17 Ağustos’ta anacağız. O acılı günde hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyoruz. Yakınlarını kaybeden vatandaşlarımıza da Allah sabırlar versin… Böylesi bir acıyı Rabbim bir daha milletimize yaşatmasın…

Diye yazmış bir arkadaş, dediği tek onun değil hepimizin dilinden dökülenler..

Sakarya’da okurken o geceyi, o sabahı görenler anlatanlar vardı..
Gerçekten bir daha öyle birşey görmeyiz, göstermeyiz Allah bize böyle birşeyi inşallah..
Tabi aradan o kadar zaman geçmesine rağmen bu acımızı anmaktan başka yaptığımız birşey yok, ne bir önlem ne başka birşey..
Herşey, herzaman olduğu gibi lafta, şimdi bir deprem olsa şu olur şu kadar kişi olur gibi senaryo yazmakta herkez..
Birileri de önlem alsa keşke, böyle olmalı demese sadece, yapsa bunu, uygulasa dediğini, bildiğini..

Neyse.. Bu konular beni aşar, girmeyeyim..
Acımız büyük..
Resimde de dediği gibi “bugün yaşamak gelmiyor içimden..
Hatta benim bu ay yaşamak gelmiyor içimden, 13 ve 17 ağustos geceleri yüzünden..
Ölenlere Allah’tan rahmet, kalanlarına sabır diliyorum..

Genel olarak web üzerine yoğunlaşan, gaza gelmek için müzik dinleyen, amatör olarak resim çekmeye çalışan, bir yandan özel bir şirkette çalışıp, diğer yandan da okumaya devam eden sıradan bir ölümlü. He bide buraların sahibi.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.