Bazen insan özlüyor özlemem dediğim yerleri bile..

Garip ama öyle, özlüyor işte..
En basitinden okurken beğenmediğimiz, burası ne böyle ya dediğimiz yerleri bile bittikten sonra deli gibi özleyebiliyoruz. O zamanlar istediği kadar kötü gelsin, istediği kadar çekilmez olsun, sıkıcı olsun, beter olsun hiç farketmiyor. Ne kadar kötü şey yaşamış olsan da, aklına yaşadığın ufacık bir anı gelse bile o kötü şeyler gidip yerine o güzel an geliyor aklına ve yerleşiyor oraya. Kötüleri siliyor bitiriyor bir anda.
Aslında böyle olması çokta iyi, insan kötüyü hatırlayıp napsın ki. Hatırlayıp üzüleceğine hiç hatırlamaması daha iyi.

Neyse ne diyordum, heh hatırladım.
İnsan özlemem bir daha adımımı atmam dediği yeri nasıl da özlüyor, gitmek için nasıl can atıyor yeri geldiğinde. Orada hayatının en kötü anlarından bir kaçını yaşamış olsa bile hiç farketmiyor. Orayı, oradaki ortamı, en önemlisi oradaki insanları özlüyor. O an belki en saf duygularla, hiç çıkar düşünmeksizin konuştuklarından özlüyor, tekrar yaşamak istiyor o anları, belki de artık etrafındaki yalanlardan bıktığı için tekrardan o güzel şeyleri görmek, yaşamak için istiyor o anları..

Ben şu anda hangisindeyim tam olarak bilmiyorum, ama etrafımda çıkar için dolaşan insanları hissettikçe rahatsız oluyorum. Fakat bunları onlara direk söyleyemiyorum da ne alakaysa. Oysaki çevremdeki insanlar bilir benim ne kadar rahat olduğumu, bir insana birşey söylerken. Hatta bazen abartıp çok patavatsız da olabiliyorum, yada yeri geliyor aşırı derece de ukala. Neyse bunlara girmesek daha iyi 🙂

Neyyyseeee, lafın özü özledim. Üniversite yıllarımı özledim. Belkide artık ufaktan askerlik psikolojisine girdiğim, orada o kadar rahat olamayacağımı bildiğim için daha fazla özlüyorumdur. Bilmiyorum hiç. Ama tek bildiğim şey o yılları çok boşa harcadım. Daha verimli ve daha güzel kullanmak isterdim. Tekrardan o yıllarda olmak için nelerimi vermezdim anlatamam. Ama geçti bizden bir kere*, umarım peşimizden gelenler bu yılları boşa geçirmezler..

*Aslında bizden geçmedi, okuma fırsatı, bu anları yaşama fırsatı herkes de her zaman var. Ama sadece askere gitmeme bir ay kala bunu düşününce benden geçtiğine karar verdim. Zor oldu biraz ama bunu çözdüm 😛

Genel olarak web üzerine yoğunlaşan, gaza gelmek için müzik dinleyen, amatör olarak resim çekmeye çalışan, bir yandan özel bir şirkette çalışıp, diğer yandan da okumaya devam eden sıradan bir ölümlü. He bide buraların sahibi.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.