Vördpires'im. Blog'um.

Anlatacağım, söyleyeceğim bir sürü şey var aslında. Bazılarını aynı kişiye, bazılarını farklı kişilere.. Ama ne söylemek istediklerimi söylemek için o anı yakalayabiliyorum, nede o cümleleri kurabiliyorum. Belki başlasam gerisi gelecek ama olmuyor işte. Sadece sessiz kalıyorum, susuyorum. Bunda 2 gün sonra gidecek ve aylarca geri dönmeyecek olmamında etkisi var tabiki. Tamam geri döneceğim ama aradaki süre daha zor geçecek bana o konuşmaları yaparsam. Belki düşündüğüm gibi olmayıp tam tersi şekilde olacak bilmiyorum ama birşekilde etkileyeceği kesin. Bende bu riski almak istemiyorum çok fazla açıkcası. Korkuyorum belki de gidince aklımda birinin olmasından. Çoğu kişinin bildiği gibi en istemediğim şeydi askere giderken arkamda birini bırakmadan gitmek, şimdi de son bir kaç gün kala birşeyler olsun istemiyorum. Kafam rahat bir şekilde gidip, rahat rahat askerliği bitirip gelmek istiyorum. Tamam belki benim düşündüklerim yanlıştır, biri destek çıkarken daha rahat olabilirim bilmiyorum ama genede kendi bildiğimden vazgeçmeyeceğimi de herkes biliyor. Kötü bir sonucu olacağını bilsem bile ben bu aklıma koyduğumdan vazgeçmeden, sonradan yanlış olacağını öğrensem/farketsem bile nede olsa benim kararım birşey olursa benim yaptığım yüzünden olacak diye devam ediyorum, iyi kötü bir sonuca ulaşıyorum. Şimdi de gene bir karar vereceğim ama ne yapsam, nasıl yapsam bilemiyorum. Sırf böyle şeyler aklıma gelmesin diye hiç kendimle başbaşa kalmamaya çalışıyordum ama ne yazıkki o lanet olası an geldi ve çattı..